kijk naar jezelf!

Staren
Ongelooflijk, die Indiers! We hadden net een busreis van 7 uur achter de rug en moesten wachten op de aansluitende trein van die middag. Dat betekende 5 uur wachten... We zaten op een bankje onszelf wat te vermaken met lezen en muziek luisteren. Opeens kwam een Indier wat aan ons vragen (je weet wel, de bekende vragen: what's your name, from which country, where you going etc.). Maris was zo beleefd antwoord te geven. Binnen no-time stond het hele perron om ons heen! Ik denk wel een man of 40!!! Je voelt je net even de president die een speech houdt!

Toen de trein eindelijk was gearriveerd speelde zich hetzelfde show-spel af. We hadden een plekje uitgezocht waar we de aankomende 12 uur probeerden vol te houden (op van die kei harde banken...!) Een jonge gast kwam ons plekje 'versieren'. Zijn ogen waren continu op ons gericht. Je gaat je er ongemakkelijk van voelen tot op de irritatiegrens af. Op een gegeven moment was hij druk in de weer met zijn mobiele telefoon. Niet veel later had hij blijkbaar zijn vrienden opgetrommeld om mee te komen staren! Met z'n drieen op een rijtje, lekker naar ons kijken! Ja, je moet 'iets doen' als je je verveelt!
Tussendoor kwamen ook nog wat "mannen" (mannen verkleed als vrouwen in sari's met een veel te dikke laag make-up...)ons wat geld afhandig maken. Dat we niks wilden geven stootte ze tegen het verkeerde been en gingen er zelfs aggressief van kijken. Die gast die bij ons zat heeft ze uiteindelijk weggestuurd. Poeh...! Diezelfde "mannen" kwamen continu langs onze coupe gelopen waar Maris en ik een beetje zenuwachtig van werden. We durfden onzen ogen niet dicht te doen bij het vallen van de nacht. Wie weet worden we wel beroofd... Het was geen afgesloten coupe, iedereen kan overal bij als je niet oplet. Ik heb mijn ogenleden op een gegeven moment toch laten zakken en mijn hoofd verstopt onder de dekens (dan wordt staren toch een stuk minder interessant!)en Maris heeft gewaakt! Wat een schatje he?! Ijskleumend stapten we 12 uur later de trein uit met dezelfde bagage waarmee we de trein ingestapt zijn. Well done Marisje!!!

Als toetje van reis, alsof we nog niet totalloss waren van dat gereis, we waren tenslotte al 23 uur onderweg... konden we geen hotel vinden! Alles was vol! Toen we na 1 uur zoeken chagerijnig werden en super koud hadden, zijn we accoord gegaan met een veel te duur hotel. Totslot wilde de rikshaw-driver ons ook nog even een mouw aan naaien. Nou, daar had ik dus best nog energie voor over om flink de discussie aan te gaan! Heb hem betaald waar hij het niet mee eens was en ben het hotel ingelopen. ,Hallo, ben malle pietje niet!'

Parkwandeling
Na het bezoeken van de Gouden Tempel in Amritsar, echt prachtig, wilde we de drukte ontspringen en een wandeling door het park maken. Een mooi rustgevend park wat is opgezet nadat 2000 Indiers zijn gesneuveld bij de gevechten om India te bevrijden van de Britse troepen. Na een rondje gelopen te hebben zijn we even op het gras gaan zitten. Samen even rustig zitten. NOT! Touristen zijn blijkbaar zo interessant dat het hele park om ons heen kwam zitten!

(Foto nr. 40 Maris met fam in het park )

Maris kreeg ook nog een klein hummeltje in haar handen gestopt, stond d'r goed trouwens! Een lol dat die Indiers hebben! We pikken er de helft niet van mee want bijna alles verloopt in het Hindi. Het is wel super leuk om al die blije koppies naar je te zien kijken en men lacht je de hele tijd toe (of uit...?!?)