The Holy city

Varanasi
Na een ellendige treinreis die de ene dag om 15.00 uur was begonnen en de volgende dag pas om 14.00 uur eindigde, waren we totalloss. In de trein moesten we een plekje creeeren tussen de kabels en de ventilatoren. Wat hebben we weer heerlijk "geslapen" in de sleeperclass!

Varanasi, een plek waar ik persoonlijk enorm naar uit gekeken heb. Waarom? Vanwege vele indrukwekkende rituelen die er plaatsvinden en die ver mijn mijn belevingswereld af staan. Even wat info.
Varanasi is gelegen aan de heilige Ganges rivier. De belangrijkste noot is te weten dat er mensen publiekelijk worden verbrand en hun as in de rivier wordt gegooid. In dit zelfde water wassen zich dagelijks honderden mensen, doen zij hun gebeden, wordt kleding gewassen en gebruiken ze het als drinkwater.

Misschien leuk om te weten: in 100ml Ganges water zitten 1,5 miljoen bacterieën. In water wat 'gezond' is om je in te wassen moet minder zitten dan 500 bacterieën!

Wij hebben verschillende 'crematies' vanaf een bankje zitten aanschouwen. Het is moeilijk te omschrijven wat het met je doet. Het verloopt heel waardig en je voelt overal respect hangen in de lucht. Er wordt geen lol getrapt, het gewone leven gaat eigenlijk gewoon door. Er is geen triestheid, althans, ik heb het niet gevoeld en ik ben behoorlijk gevoelig voor dat soort dingen(!).
Een jongeman heeft ons het ritueel uitgelegd, het blijkt alsvolgt te gaan:
Er wordt van bamboo een stretcher gemaakt waar het lijk op vast gebonden wordt. Het wordt door mannelijke familieleden gedragen, vrouwen zijn niet toegestaan bij de crematie (te veel emotie). De dode wordt met de stretcher in het water gelegd, het hoofd wordt vrijgemaakt en de mond geopend. Alle familieleden brengen wat heilig water in de mond van de overledene. Intussen wordt de brandstapel gebouwd. De dode wordt daarop gelegd en bedekt met nog wat hout. Een familielid of vriend "offert zich" aan de overledene en scheert al het haar op zijn lichaam, één plukje haar blijft achter op het hoofd staan. Deze persoon kleedt zich in witte kledij en steekt het vuur aan. Met een bos riet in zijn hand, wat inmiddels is aangestoken, loopt hij 5 rondes om de dode (wegens de 5 elementen als lucht, water, aarde, vuur en spirit). Het vuur is aan en de crematie is begonnen. Het duurt ongeveer 3 a 4 uur om een lichaam te verbranden. Alle aanwezige familieleden/ vrienden blijven wachten totdat het ritueel voltooid is.

Wat andere gegevens:
Er wordt 360 kg hout gebruikt om een lichaam te cremeren.
Er zijn 6 groepen mensen die niet gecremeerd worden: zwangere vrouwen, kinderen onder de 12 jaar, Holy-men, mensen de gebeten zijn door een slang, mensen die lepra hebben of "small pocks". De crematie is bedoeld om je weer 'pure' te maken en dat zijn bovenstaande groepen dus al. Deze mensen worden of in een laken gewikkeld en verzwaard met stenen in de Ganges gegooid, of er wordt een houten kist gebruikt.
Een crematie kost ongeveer 4000 rupees (65 euro). Als je dit niet kan betalen, wordt je in een crematorium verbrand. Dit kost 500 rupees (10 euro) en duurt 20 minuten.


In de kist zit een Holy-men en wordt halverwege de Ganges in het water gegooid
Zo, nu zijn jullie ook weer iets wijzer over de rituelen van Varanasi!


Tabla
Naast het beleven van tradities aan de Ganges hebben we onszelf verwend met een typisch Indiaas muziekstrument, de Tabla!

Het zijn twee trommels die je tegelijkertijd bespeeld. Om niet zomaar dit instrument te kopen en er verder niks vanaf te weten, hebben we les genomen. Een echte 'tabla-goeroe' heeft ons de kneepjes van het vak bijgebracht! We kwamen er al snel achter dat het echt een instrument voor ons was! De eerste noten die we leerden heetten: Kut en Gay!!! Na drie ochtenden les zijn we al redelijk ervaren in het tonen-uit-de-trommels-toveren.
We kregen een uitnodiging om een concenrt van onze goeroe bij te wonen. Samen met een citar-speler en een man met een fluit, mochten we anderhalf uur genieten van Indiase glorie!



Helaas hebben we de dag daarna de tabla per boot naar huis moeten verzenden. We missen kracht om het hele pakket al die maanden met ons mee te zeulen! Erg jammer!

Het verzenden was ook nog een verhaal apart! Let op, An heeft een 'bord kenau gegeten'!