Zuid Laos

Illegale border crossing?
Op weg naar de grens van Thailand met Laos, zaten we in een mysterieus busje met nog zes lokale burgers. Het was 03.00 uur 's ochtends toen we voor het immigratiekantoor van Thailand waren afgezet. Deze ging echter pas om 06.00 uur open. Wij dachten dat we gezellig met het hele busje ergens een kopje koffie zouden gaan drinken maar dat pakte anders uit!
Wij werden uit het busje gezet, waarna dit zelfde busje een paar meter door reed naar de rand van een bos. Dit bos konden wij op oogafstand zien liggen. De zes mensen die over waren liepen met elkaar erg nerveus te doen. De een begon te roepen naar de ander, er werd op en neer gerend, aan elkaar getrokken, gebaard dat ze haast moesten maken... En dat waren wij allemaal aan het volgen... Op een gegeven moment komt het busje terug. Busje leeg? Ja, busje leeg!
Die mensen zijn waarschijnlijk illegaal de grens overgesnoept, door een vaag en stikdonker bos, waar op ze geschoten werd en waar slangen zitten, verteld de vrouw van de koffieshop ons!
Aangezien wij gewoon een visum hadden en het leuker(!) vonden om legaal de grens over te steken, waren we door de bestuurder naar een koffieshop gebracht. Wij vroegen ons af welke koffieshop er in hemelsnaam om 03.00 uur 's nachts open was... Jawel, een vader met dochter zaten daar gezellig, in de berm, met z'n tweetjes zichzelf te verwarmen boven een haardvuurtje! Dat was de "koffieshop"!! Drie uur lang hebben wij ons ook verwarmd aan het haardvuur totdat de immigratiedienst open ging.
Zo keurig als we waren uitgecheckt in Thailand, zo keurig wilden we inchecken in Laos maar we konden de grens niet over (hadden we toch illegaal door het bos moeten vluchten...!) Ze waren de sleutel van het hek kwijt! Lachen zeg! Nadat de sleutel gevonden was, mochten we lopend de grens over, leuke ervaring!

Bolaven Plateau







Even dineren
Zitten we 's avonds in een restaurantje, gebeurt het volgende:
Anne: , weet jij al waar je trek in hebt?'
Maris: ,ja, ik neem de green papapya salad en de springrolls'
Anne: ,ik weet t ook, dus kunnen we bestellen'
Maris: , zooooo, die salade is chili' M'n bek staat in brand!'
Anne: , wil je een hapje van mij?'
Maris: , oohhh jemig, echt niet normaal', nee, ik moet wat anders'

Nadat de man die onze bestelling had opgenomen, het tussentijds zweten, puffen, uitblazen, hand-wapper-gebaren voor je mond maken, had geobserveerd, gebeurde het volgende:

Anne: , ahhhh, kijk nou, hij komt een bordje sla brengen'
Maris: , sla, sla? wat moet ik met sla?
Anne: , dat haalt de hitte uit je mond misschien weg?'
Maris: , suiker, ik wil suiker'
Anne: , suiker?'
Maris:, even het woord suiker opzoeken in Lao, ah, gevonden (denk ik...)'
Anne: , welk woord heb jij opgezocht?' De ober komt een glas lauwe icetea brengen!'
Maris: , oh nee!'
Anne: , wat zit er in dit ding?'
Maris: , oh, dat zijn servetten, denk ik'
Anne: , huh, in zo'n ding?'
Maris: ,ja, in zo'n ding. Maar eh, ik kan dit echt niet eten hoor', waar zijn mijn springrolls trouwens, hoop wel dat ze vegetarisch zijn...?'

In de tussentijd komt onze buurvrouw uit het hostel vragen wat in het Lao 'hard gekookt ei' is. Dat wilden wij de dag ervoor ook weten en hadden haar gezegd dat ze gewoon naar haar horloge moest wijzen en dan duidelijk zeggen : 5 MINUTEN!

Anne: , ah, kijk nou, hij komt je een nieuw bord green papaya salad brengen, ah, wat lief!'
Maris: , ja, dit is beter'
Anne: , in dit ding kunnen toch geen servetten zitten, die staan daar. Even kijken... Kijk nou... sticky rice!!!'

De ober gebaard dat je dat samen moet eten met je salad! dat had de chili gedempt, ha, ha!'

De sticky rice was inmiddels aardig afgekoeld en niet echt lekker meer...

Anne: , oh, kijk, je springrolls, zooooo 16 stuks!!!' Jij hebt wel honger he?!'
Maris: , probeer er ook even een'
Anne: , jak! er zit vlees in'
Maris: , ook dat nog'

In de tussentijd komt de buurvrouw weer binnen gelopen:
,Dat van dat horloge he, en aanwijzen en duidelijk zeggen: 5 minuten, dat heeft me geen 2 hard gekookte eieren opgeleverd maar 5 eieren en ze zijn allemaal zacht gekookt!!!'

Je kan je wel voorstellen dat we ons kapot gelachen hebben! Dat krijg je ervan als je het "ruige, onverkende Oosten" gaat verkennen. De Lao spreekt zo goed als geen engels en wij zijn blijkbaar ook niet sterk in gebarentaal!

Sekong




Champasak, aan de Mekong





Wat Phu




Maris, laat je haar maar groeien!
Daar zitten we dan, op een van de 4000 duizend eilanden in Zuid Laos! Als je paradijs op aard wil zien moet je hier naartoe komen!
Lekker geinstalleerd in ons hutje, hadden we ons naar onze veranda met hangmat begeven om even uit te puffen. Na zo'n lange reis vonden we dat er wel even een zoen vanaf kon... dus ik gaf Maris een zoen... op de veranda...
Niet veel later kwam de eigenaar naar ons toe en zegt:

Eigenaar: ,you, Madam and you, visitor?' (en hij wijst naar ons)
Anne: ,no, she's no visitor, we're are staying here together'
Eigenaar: ,you, Madam, and you visitor?' (en wijst opnieuw naar ons)
Anne: ,no, no visitor!'
Eigenaar: you, Sir? (en hij wijst naar Maris...)
Anne: ,Oh Maris, hij denkt dat je een man bent! Ik dacht dat hij zei "visitor"!!
Eigenaar: Sir? No Sir?

Maris staat op, trekt haar strak-om-het-lijf-zittende-shirtje nog strakker naar beneden waardoor haar borsten goed te zien zijn en zegt: , Sir? I don't think so!'

De eigenaar begint te proesten van het lachen en hield niet meer op! De drie dagen dat wij in zijn Bamboo-hutje vertoefd hebben heeft hij Maris aangesproken met 'Sir'!!!

Na enig besef bij ons viel het kwartje, dat de eigenaar ons waarschijnlijk heeft zien 'zoenen!' En zoenen doen natuurlijk een MAN en een VROUW! Guess: who is who?!!

Si Phan Don > 4000 thousand Islands